خوش آمدید

یک
پس از بلندخوانی کتاب با این پرسش ها گفتگوی میان کودکان راه بیندازید:

• زمانی که دیگران کلمات آزار دهنده به ما می گویند، چه احساسی به ما دست می دهد؟
• زمانی که دیگران به ما کلمان یاری دهنده، مهربان و دوستانه به ما می گویند، چه احساسی به ما دست می دهد؟

در روزهای آینده نیز می توانید بر اساس این کتاب گفتگو را ادامه دهید و در موقعیت های مختلف از کودکان بخواهید با خود-ارزیابی بگویند کلمه ای که به کار برده اند یاری دهنده، مهربان و دوستانه بوده یا آزاردهنده.

دو
نمادهایی را به نشانه ی کلمات آزاردهنده و کلمات مهربان، حمایت گر و دوستانه بکشید. به عنوان مثال یک چهره ی خندان و یک چهره ی ناراحت. سپس مثال هایی از کلمات کتاب مربوط به هر دو دسته را فهرست کنید و زیر هر دسته قرار دهید.
پس از آماده شدن فهرست از کودکان بخواهید این جمله را کامل کنند:
«من مهربان، حمایت گر و دوست هستم زمانی که می گویم ...»
از کودکان بخواهید خودشان و دوستشان را نقاشی کنند و در یک حباب گفتگو بالای سر خود کلمه ی مورد نظر را بنویسند.
در انتها نقاشی ها را جمع آوری کنید و با آن ها یک کتابچه بسازید. روی جلد آن بنویسید «کلمات برای اذیت کردن نیستند!» با مشارکت «...» و در جای خالی نام کودکان را بنویسید.

سه
این فعالیت را پیش از خواندن کتاب انجام دهید:
یک قلب بزرگ با کاغذ رنگی درست کنید. سپس از کودکان بپرسید تا به حال از کسی کلمات آزاردهنده شنیده اند یا نه و کلماتی که می گویند را روی آن بنویسید.
در مرحله ی بعد از کودکان بپرسید زمانی که این کلمات را شنیده اند چه احساسی به آن ها دست داده است؟ می توانید به آن ها بگویید احساستان بعد از شنیدن این کلمات شبیه این بوده است که قلبتان مچاله شده است و قلب بزرگ کاغذی را مچاله کنید.
برای کودکان توضیح دهید که گاهی فردی که آن کلمات را گفته است منظوری نداشته است و ممکن است از شما عذرخواهی کند و شما ممکن است او را ببخشید و احساس بهتری داشته باشید. سپس قلب مچاله شده را باز کنید و تا جایی که ممکن است صاف کنید.
از کودکان بپرسید متوجه چه نکته ای درباره ی قلب کاغذی شده اند؟ قلب کاغذی صاف شده است و بهتر به نظر می رسد، اما همچنان مچاله است. به این شکل می توانید موضوع را جمع بندی کنید: «مهم نیست چه قدر تلاش کنیم، هیچ گاه قلب به اندازه ی اولش صاف و سالم نمی شود. این موضوع درباره ی قلب های ما هم صادق است. بیشتر از این که خوب است زمانی که کلمه ای آزاردهنده می گوییم عذرخواهی کنیم، خوب است که قبل از گفتن هر کلمه فکر کنیم و کلمات آزاردهنده را به زبان نیاوریم.»
پس از خواندن کتاب از کودکان بخواهید کلمات یاری گر و دوستانه و کلماتی که باعث می شوند احساس خوبی داشته باشند را بگویند. کلمات را روی قلب بزرگ سالم دیگری بنویسید و کنار قلب قبلی بچسبانید. در جلسات دیگر و در طول سال تحصیلی می توانید کلمات خوب جدیدی که به آن ها بر می خورید را به آن اضافه کنید.
می توانید به هر کودک دو قلب کاغذی کوچک بدهید که یکی را مچاله کنند و روی دیگری کلمه ای دوستانه بنویسند. به کودکان بگویید این قلب ها را نگه دارند و این قلب ها برایشان یادآور این است که به کلماتی که می خواهند به همدیگر بگویند فکر کنند.

4)
کاغذ را به شکل یک کودک ببرید. سپس آن را به کودکان نشان دهید و بگویید این کودک هم کلاسی جدیدشان است. می توانید برای کودک جدید یک نام هم انتخاب کنید. برای کودکان توضیح دهید، هم کلاسی های تازه وارد اغلب بهشان سخت می گذرد، چون وارد جایی می شوند که بقیه ی کودکان از قبل هم را می شناسند و با هم دوست هستند. برخی انسان ها هم وضعیت را دشوارتر می کنند، چون قبل از این که آن فرد را واقعا بشناسند درباره اش قضاوت می کنند و تصمیم می گیرند فرد تازه وارد را دوست نداشته باشند.
از کودکان بخواهید تصور کنند هم کلاسی جدید به تازگی وارد کلاسشان شده است. از آن ها بخواهید با کلماتشان جوی بدون پذیرش برای کودک تازه وارد بسازند. جملاتی مانند: «ما تو رو این جا نمی خوایم»، «ما کسی رو که با ما متفاوته دوست نداریم»، «موهات چه زشته!» و غیره. هر بار که هر کودک جمله ای از این دست را می گوید مربی بخشی از بدن کودک کاغذی را پاره می کند و به آن کودک می دهد.
پس از این مرحله از با کمک کودکان تکه های کودک تازه وارد را به هم بچسبانید. از هر کودک که قطعه ی دست خود را می چسبانید بخواهید کلماتی برای عذرخواهی از هم کلاسی اش به زبان بیاورد.
در انتهای کار مهم نیست که کودکان چه قدر تلاش کرده باشند تکه ها را خوب به هم چسبانند، شاگرد تازه وارد به حال اول خود باز نمی گردد، احساساتش جریحه دار شده است و جای زخم ها باقی می ماند.
کودک تازه وارد کاغذی را به عنوان یادآور بر دیوار کلاس بچسبانید تا یادآور به کار بردن کلمات مهربانانه باشد.